Schrijven om te bewaren - Mijn Monumentjes

Schrijven om te bewaren

De foto’s aan de muur, de tekeningen van de (klein)kinderen op de koelkast, de souvenirs op de plank: kijk je thuis eens goed rond, dan vind je daar waarschijnlijk heel wat spullen die je echt wil bewaren. Kostbaarheden, die niet in geld uit te drukken zijn. Schrijven is ook een manier om kostbaarheden te bewaren. In dit vierde (en laatste) deel van de serie ‘De kracht van schrijven’ aandacht voor schrijven om te bewaren.

Eerst even over ‘bewaren’

Voordat ik dieper inga op schrijven om te bewaren, eerst even dit: bewaren betekent voor mij veel meer dan alleen ‘iets niet weggooien’. Uit de voorbeeldjes die ik hierboven noemde zou je misschien kunnen afleiden dat ik het vooral heb over het bewaren van voorwerpen, zoals foto’s en tekeningen. Maar ik zie bewaren veel ruimer, namelijk als het vasthouden van alles wat je niet kwijt wil. Dat kunnen spullen zijn, maar ook ideeën, gedachten, inzichten en natuurlijk herinneringen.

Nu vinden we het vaak vrij voor de hand liggend om bepaalde spullen te bewaren. Je gooit niet zomaar foto’s weg. Je brengt die vaas die al jaren in de familie zit niet zomaar naar de kringloop. En je zet die persoonlijke spulletjes waar je moeder zo aan gehecht was niet bij het grofvuil. Die spullen hebben een emotionele waarde, genoeg reden om ze te bewaren.

Maar waarom zou je moeite doen om gedachten of inzichten te bewaren? En hoe doe je dat eigenlijk? In het vervolg van dit blog wil ik stilstaan bij een aantal zaken die in mijn ogen echt de moeite van het bewaren waard zijn. Ik laat zien waarom ze zo waardevol zijn en ik geef suggesties voor de manier waarop je ze al schrijvend kunt bewaren.

1) Gedachten

Ik zou willen schrijven, maar ik weet niet waarover en ik weet niet hoe. Er zit wel iets, maar het komt niet duidelijk genoeg naar boven.

Ik wil zó graag schrijven, maar ik durf niet! Ik ben bang dat elk woord dat ik opschrijf teveel is, niet goed is.

Ik wil schrijven, schrijven tot ik er bij neerval, alles van me afschrijven, mezelf helemaal wegschrijven!

Zomaar 3 stukjes uit mijn zogenaamde ‘gedachtenboeken’: schriftjes waarin ik precies opschreef wat ik dacht op het moment van schrijven. Die gedachten maalden in mijn hoofd en om ze te kunnen ordenen moest ik ze opschrijven.

Dat was natuurlijk fijn voor het moment, maar waarom die gedachten vervolgens ook nog bewaren? De schriftjes waar ik bovenstaande stukjes uitgehaald heb, dateren van tientallen jaren geleden, wat moet ik daar nu nog mee?

Heel eenvoudig: ze geven me houvast. Niet voor niets koos ik deze drie stukjes als voorbeeld: ze laten duidelijk zien dat schrijven echt een thema is voor mij. Vroeger, en nu nog steeds. Als ik alle opgeschreven gedachten over het thema schrijven naast elkaar leg, dan zie ik veel beter hoe ik tegen schrijven aankijk dan wanneer ik daar zomaar even over nadenk. Ik zie waarom schrijven belangrijk voor me is, waar de knelpunten zitten en waar mijn verlangen zit. Dat geeft me houvast bij het maken van keuzes: ik kan er bv. voor kiezen om meer te gaan schrijven of een schrijfcursus te doen om beter te leren schrijven.

Had ik mijn gedachten-schrijfsels niet bewaard, dan had ik veel minder scherp gekregen welke keuzes ik moet maken. Dan was ik waarschijnlijk steeds opnieuw bij dezelfde gedachten uitgekomen, zonder echte stappen te zetten. Daarom geloof ik dat het heel zinvol is om je gedachten op te schrijven en te bewaren, zodat je ze kunt teruglezen en vergelijken.

Hoe ik het aanpak, het bewaren van gedachten? Twee suggesties wil ik noemen:

  • Neem aparte schriftjes/notitieblokken die je echt alleen voor het uitschrijven van je gedachten gebruikt. Maak er dus geen dagboek o.i.d. van, het gaat hier om ‘tijdloze’ schrijfsels. Door ze in aparte schriftjes op te schrijven kun je ze makkelijker naast elkaar leggen als dit nodig is
  • Noteer alleen je gedachten over wat ‘grotere’ onderwerpen. Het is niet zo zinvol om alles wat je denkt op te schrijven, het gaat om jouw gedachten over onderwerpen die jij belangrijk vindt. In mijn voorbeeld was dat het schrijven, maar zo heb ik ook mijn gedachten opgeschreven over thema’s als liefde, vriendschap, geloof, familie

2) Inzichten

Met inzichten is wat mij betreft iets bijzonders aan de hand. Daarom ga ik over dit onderwerp nu even kort zijn. Verderop in het blog kom ik er uitgebreider op terug.

Dat inzichten belangrijk zijn om te bewaren lijkt me voor de hand liggend: inzichten helpen je in allerlei situaties die je in je leven tegenkomt. Inzichten in jezelf helpen je te bepalen wie je wil zijn en wat je wil doen. Inzichten in een ander helpen je goed om te gaan met anderen en ze beter te begrijpen. Denk bv. aan je ouders: als je inzicht hebt in de manier waarop zij zijn opgegroeid, begrijp je ook waarom ze jou opgevoed hebben zoals ze deden.

Dus waarom inzichten waardevol zijn is niet zo moeilijk te begrijpen, maar hoe je ze al schrijvend bewaart is een ander verhaal. Het is namelijk niet zo dat je inzichten op dezelfde manier kunt noteren als je gedachten. Inzichten krijg je al doende, die zitten niet kant en klaar in je hoofd. Op dat ‘al doende’ kom ik terug bij punt 4

3) Ideeën/vragen

Hoewel ideeën echt iets anders zijn dan vragen, neem ik ze toch samen als het gaat om bewaren. Omdat ze vaak wel op dezelfde manier in je hoofd komen: plotseling. Ik heb me er inmiddels bij neergelegd dat mijn beste ideeën midden in de nacht komen. Als ik hoor te slapen… Ineens schiet me dan iets te binnen, ineens zie ik glashelder voor me wat ik overdag niet bedacht krijg.

Met vragen gaat het ongeveer net zo, alleen komen die gelukkig meestal wel overdag 😉 Dan denk ik aan vragen als: wat wil ik komend jaar anders gaan doen? Of: waar liggen nu echt mijn talenten? Of: zou het mogelijk zijn om een tijdje in het buitenland te gaan wonen? Maar ook: waarom lukt dit of dat niet? Of: waarom twijfel ik hier nog over? Of: waar moet ik mee stoppen/wat brengt me niets meer?

Een andere overeenkomst tussen ideeën en vragen is dat ze beide uitnodigen tot ‘erover doorschrijven’. Het idee of de vraag verder uitdiepen, om zo te zien wat je ermee kan. En daarmee is meteen het belang van bewaren duidelijk: alleen ideeën en vragen die je ergens genoteerd hebt kun je verder uitwerken.

Voor ideeën en vragen heb ik ook weer een apart schriftje: de ideeën schrijf ik van voor naar achteren in het schrift en de vragen van achteren naar voren. Soms ga ik er echt even voor zitten om in het schriftje te bladeren en te kijken of ik ergens mee aan de slag wil. Maar het gebeurt ook dat ideeën en vragen blijven staan. Het leuke is: ik heb al vaak meegemaakt dat ze op een veel later moment tóch weer actueel zijn. Daarom blijf ik ervan overtuigd dat het goed is ze te bewaren!

4) Herinneringen

Herinneringen bewaren, is dat niet een beetje raar? Je herinnert je iets, dat betekent toch dat je dit al bewaard hebt in je hoofd? Dat is natuurlijk helemaal waar. Ik bedoel dan ook net even iets anders met het bewaren van herinneringen. Ik denk dan aan het bewust ophalen van herinneringen, ze nog eens van alle kanten bekijken en ze vervolgens in een logische volgorde vastleggen.

Een heel mooie manier om dit te doen is het schrijven van je levensverhaal. Terugkijken, jouw herinneringen om en om draaien en vastleggen wat je ziet, is een intensief maar prachtig proces. Een proces waarbij iets bijzonders gebeurt: je doet inzichten op. Door bewust naar je verleden te kijken en jouw herinneringen vast te leggen, ga je meer begrijpen: je gaat scherper zien wie je bent en wat jou gevormd heeft.

Zo gaan het bewaren van herinneringen en van inzichten hand in hand. Wie zijn/haar levensverhaal op papier zet ontkomt niet aan zinnetjes als: ‘ik begrijp nu waarom’ of ‘ik zie nu in dat’. En net als het bewaren van je gedachten, geeft het bewaren van herinneringen en inzichten je houvast. Je begrijpt waarom je reageert zoals je reageert in bepaalde situaties. Je weet waarom je onzeker bent in sommige omstandigheden, je snapt waarom dit niet lukt en dat wel. Die inzichten helpen je om tevreden te zijn met wie je bent en rust te krijgen in je hoofd.

Nu is het niet zo dat je per se je levensverhaal moet schrijven om inzichten te krijgen. Je kunt er ook voor kiezen om meer in het algemeen over je leven te schrijven: over wat er gebeurt en wat dit met je doet. Wel blijft het m.i. belangrijk om met wat afstand terug te kijken: pas als je dat wat je geschreven hebt na een tijdje nog eens overleest komen de inzichten.

Het voordeel van het schrijven van je levensverhaal is dat je die afstand al hebt: je gaat schrijven over het verleden. Ook vind ik het mooie van het levensverhaal dat je de samenhang veel beter kunt zien: hoe hebben die verschillende gebeurtenissen jou nu gemaakt tot wie je bent? Je begrijpt: het levensverhaal ligt me heel na aan het hart 😉

Daarom ga ik er in de komende tijd weer extra aandacht aan besteden, met webinars, blogs en materiaal uit mijn cursus levensverhaal schrijven. Ben je daarin geïnteresseerd en sta je nog niet ingeschreven voor mijn wekelijkse inspiratiemail? Kijk dan even hieronder en schrijf je alsnog in, dan krijg je vanzelf alle informatie in je mailbox!


In de maand oktober staat het levensverhaal centraal bij Mijn Monumentjes! Overweeg je jouw levensverhaal te schrijven of ben je daar misschien al mee begonnen? Schrijf je dan in voor de maand van het levensverhaal. Zo kun je gratis en vrijblijvend meedoen met alle activiteiten die in deze maand georganiseerd worden, zodat je een stevige steun in de rug hebt bij het schrijven van jouw verhaal!

4 reacties op “Schrijven om te bewaren”

  1. Inzichten, ik heb de afgelopen weken antwoord gekregen op al mijn vragen. Confronterend, pijnlijk maar tegelijkertijd verhelderend want ik weet nu wat ik de komende jaren ga doen met mijn leven. Toen ik bedreigd werd om mijn levensverhaal te schrijven was de grens.

    1. Dat is heftig, zeg! Maar wel heel mooi dat je al schrijvend inzichten en helderheid gekregen hebt. Ik wens je heel veel sterkte en succes bij je plannen voor de komende jaren!

  2. Ah, wat heerlijk nou toch weer. De maandagochtend met een monumentje. Genieten hoor, net als de zondagochtend met annemiek schrijvers, inspirerend.
    In Paul witteman op zondagochtend ofzo, kwam ik iets moois tegen. Mikel, die piano speelt, zei, speel toch alleen wat jezelf mooi vindt en vanuit jezelf komt. En toen speelde hij zichzelf, voor mijn gevoel heel rommelig, tot ineens mijn volkstuin langs kwam. Ik werd er ontroerd van, hij speelde mijn volkstuin. Wauw, want die is ook rommelig, maar met zoveel prachtigs overal, als je kijkt zie je heel veel en op zich zelfs geordend, in a way. Net als bij mij van binnen en mijn notities over gevoelens, haikus en alles,, overal nog in diverse mooie opschrijfboekjes Die kom ik dan weer tegen en word ik er heel gelukkig van net als mijn rommelige geordende tuin( en huis) 🤣..maar op dit moment heeft rouwverwerking van de op hun weg zijnde mensen , even meer tijd nodig en ja, ook dat schrijven en haikus helpt. Om het te ordenen. Dus maak ik van de tuinoogst hele lekkere dingen in de keuken.
    Dankjewel weer Eunice, je bent waardevol in mijn leven. 😘🎶🥰
    Jeltje

    1. Wat een mooie reactie, Jeltje, dank je wel! En een feest van herkenning: voor mij zijn schrijven en de tuin/de natuur ook zo waardevol en zo ondersteunend bij alles wat ik tegenkom in mijn leven. En die geordende chaos herken ik ook 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top

Oktober: de maand van het levensverhaal

In de maand oktober kun je gratis deelnemen aan mooie activiteiten rond het levensverhaal . Zodat je daarmee een goede start kunt maken of nu eindelijk eens écht verder komt met schrijven!
Klik op de knop hieronder voor meer informatie