Over Eunice - Mijn Monumentjes

Over Eunice

In een notendop vertellen wie je bent en wat je doet, da’s een uitdaging! 

Eerst maar een paar feitjes…

Ik ben Eunice Bom, geboren in de lichtstad Eindhoven op 27 juni 1973. Op mijn 18e verliet ik die mooie lichtstad om te gaan studeren: eerst deed ik een studie Nederlands en daarna ook nog de Pabo. Na een aantal omzwervingen kwam ik met man, kinderen en kat in het heerlijk groene Apeldoorn terecht, waar ik nu nog steeds woon.

Er zijn twee dingen die ik niet kan missen: lezen en schrijven. Je zou ze hobby’s kunnen noemen, maar voor mij zijn het meer een soort ‘levensbehoeften’: er moet iedere dag gelezen en liefst ook geschreven worden. Verder kan ik ook enorm genieten van een beetje wroeten in de tuin, van wandelen en gezellig uit eten gaan met het hele gezin.

Je kunt me beter niet midden in de nacht wakker maken, maar heb je dan een frikandel speciaal bij je, dan valt er te praten 😉

Voordat ik Mijn Monumentjes oprichtte werkte ik in het onderwijs. Eerst in het basisonderwijs, daarna in het HBO. Dat waren mooie tijden, waarin ik zóveel leerde over mezelf en anderen. Die tijd had ik zeker niet willen missen! Maar tot zover de feitjes…

… en dan de echt belangrijke dingen!

Want met hoeveel plezier ik ook in het onderwijs werkte, ergens knaagde er iets… Wat dat precies was wist ik zelf niet eens. Totdat ik in 2016 niet langer bij mijn toenmalige werkgever kon blijven werken. Op dat moment werd ik gedwongen om eens goed na te denken over mijn volgende stap. Genoeg werk in het onderwijs. En genoeg ervaring om ergens een mooie baan te kunnen vinden. Maar wat wilde ik nou echt? Wat zat daar nu al een hele tijd diep van binnen te knagen?

Eigenlijk wist ik het wel… Ik wilde mensen helpen het verhaal van hun leven op papier te zetten. Maar dat was zó iets anders dan wat ik tot dan toe had gedaan, dat ik dat idee altijd meteen weer verworpen had. Nu ging ik er dan eindelijk serieus over nadenken. Zelf schreef ik al mijn hele leven. Ik had ontdekt hoe belangrijk dat was. Zoveel van wat ik meemaakte had ik op papier geuit, verwerkt, onderzocht. Het had me inzicht gegeven, rust, houvast. Al schrijvend had ik mezelf leren kennen en ontwikkelen.

Langzaam groeide het verlangen om gewoon te gaan doen wat ik zo graag wilde: mensen helpen hun unieke verhaal te vertellen en door te geven. In 2017 hakte ik de knoop door: ik ging hier mijn bedrijf van maken. Zo werd Mijn Monumentjes geboren.

Ontwerp zonder titel (40)

Het ging anders dan verwacht…

In de eerste jaren van Mijn Monumentjes dook ik helemaal onder in het levensverhaal. Ik ontwikkelde workshops en cursussen, schreef een boek en begeleidde mensen individueel bij het schrijven.

Prachtig was dat! Wat vond ik het bijzonder om het vertrouwen te krijgen van deelnemers aan mijn programma’s. Om heel persoonlijke verhalen te mogen lezen en van dichtbij te zien hoe mensen opbloeiden wanneer ze eindelijk hun verhaal konden vertellen. Wat was ik blij om de liefde die ik vanuit mijn geloof in God ervaar te kunnen doorgeven, door oprechte aandacht te hebben voor de mensen die ik ontmoet.

Maar het gekke was: ergens klopte er iets niet. Diep van binnen had ik nog steeds het gevoel dat ik niet deed wat ik echt wilde doen. Dat ik nog niet doorgaf wat ik zou willen doorgeven. Maar wat dat dan precies was? Ik wist het niet.

Er is zoveel meer mogelijk!

Weet je wat ik doe als ik ergens over twijfel? Inderdaad: ik ga schrijven. Ik schrijf op wat me dwars zit, waar ik over nadenk, welke vragen ik heb. Ik vertel aan het papier waar ik bang voor ben, waar ik tegenop zie, wat ik niet begrijp. En altijd gebeurt dan hetzelfde: langzaam vallen de stukjes op z’n plek. Door goed te kijken naar wat ik denk en hoe ik me voel en door dit eerlijk op te schrijven, krijg ik inzichten die ik anders nooit zou krijgen. 

Ook nu gebeurde dat. Ik ging inzien wat ik echt wilde doorgeven: dat je het schrijven doelbewust kunt inzetten om je leven mooier te maken. Want dat is wat het schrijven voor mij doet: mijn leven mooier maken. Schrijven geeft me houvast, helpt me te reflecteren en te begrijpen. Met de inzichten die ik al schrijvend opdoe, kan ik keuzes maken: wat laat ik los en waar ga ik mee verder? Schrijven helpt me om steeds meer mezelf te worden en om bewust stil te staan bij wat er echt toe doet in mijn leven.

Voor mij was het nu duidelijk: het schrijven van je levensverhaal is één manier om je leven mooier te maken. Maar er is nog veel meer mogelijk! Ik besloot om voortaan die kostbare schat die het schrijven is op zoveel mogelijk manieren uit te delen. 

“Ik voel me gezien en begrepen”

Eén ding is niet veranderd. In alles wat ik doe en deel blijft oprechte aandacht het sleutelwoord. 

“Ik voel me gezien en begrepen”, dat is het mooiste compliment dat ik ooit kreeg van een klant. Het is precies waar ik voor sta: jij mag er zijn, er is maar één iemand zoals jij. 

Of je nu jouw levensverhaal op papier zet of samen met mij een ander schrijfavontuur aangaat: jou zien en begeleiden op de manier die bij jou past, dat is waar ik me met hart en ziel voor inzet!

Ontwerp zonder titel (39)

Iedere week inspiratie bij het schrijven?

Abonneer je op mijn wekelijkse mail en krijg blogs, schrijftips en inspirerende schrijfopdrachtjes!
Scroll naar top